Geplaatst op Geef een reactie

Beter laat dan nooit: Slachtoffer arbeidsongeval krijgt schadevergoeding voor letsel aan knie, inclusief experimentele behandeling die aanvankelijk door verzekeringsmaatschappij was geweigerd

Bijna 3 jaar voordat ze ons nodig had, raakte onze cliënt gewond op het werk toen ze uitgleed over grind op een basketbalveld in het Charles Lea Center in Spartanburg. Ze scheurde een gewrichtsband in haar rechterknie, haar ACL. De werknemerscompensatieverzekering van de werkgever betaalde voor haar eerste behandeling. Nadat zij problemen met haar linkerknie had gekregen, veroorzaakt door haar werkletsel aan de rechterknie, weigerde de verzekeringsmaatschappij haar te behandelen. Ze kwam bij Rob terecht, die een hoorzitting bij een Workers’ Compensation Commissioner aanvroeg om behandeling te krijgen. Voor de hoorzitting overtuigde Rob de verzekeringsmaatschappij om de linkerknie te behandelen.

Dit geval toont aan hoe agressief arbeidsongevallenverzekeringsmaatschappijen kunnen zijn in het ontzeggen van behandeling aan gewonde werknemers om het resultaat van de verzekeringsmaatschappij op te blazen. Enkele maanden later weigerde de verzekeringsmaatschappij opnieuw een behandeling door te weigeren te betalen voor een operatie die werd aanbevolen door de chirurg, die door de verzekeringsmaatschappij was geselecteerd. De verzekeringsmaatschappij beweerde dat zij niet mocht betalen omdat Medicare de operatie als experimenteel beschouwde. Rob vroeg opnieuw een hoorzitting aan.

Tijdens de hoorzitting legde Rob bewijsmateriaal voor aan een Workers’ Compensation Commissioner waaruit bleek waarom de chirurg de operatie had aanbevolen, waaronder: de operatie was niet experimenteel, aangezien de chirurg meer dan 50 van deze procedures had uitgevoerd met goede resultaten, de enige andere optie was een gedeeltelijke vervanging, wat zou leiden tot een volledige knievervanging op een te jonge leeftijd, de geweigerde procedure zou een volledige knievervanging tien jaar of langer uitstellen, en het gaf onze cliënt een betere kans om zijn mobiliteit terug te krijgen en te behouden.

Tijdens de hoorzitting onthulde de verzekeringsmaatschappij waarschijnlijk de ware reden voor de weigering, toen zij beweerde dat de procedure gewoon te duur was. Rob weerlegde de argumenten van de verzekeringsmaatschappij niet alleen met bewijs, maar ook met de wet. Hij wees erop dat het belangrijkste doel van het Workers Compensation systeem is om arbeidsongeschiktheid te verminderen en verlichting of genezing te bereiken voor arbeidsletsels. Er is geen “Medicare-calls-it-experimental” uitzondering. De wet staat niet toe dat een werkgever of verzekeringsmaatschappij een medische behandeling dicteert.

De commissaris concludeerde dat het weigeren van de aanbevolen operatie mogelijk de arbeidsongeschiktheid zou kunnen vergroten en verlengen door onze cliënt te vroeg tot een knieprothese te dwingen.

Deze zaak toont ook aan hoe verwoestend sommige arbeidsongevallen kunnen zijn. Als gevolg van haar werkongeval onderging onze cliënt 7 knieoperaties in 6 jaar. Uiteindelijk schikten we haar zaak voor een bedrag van 49.156,30 dollar, wat in wezen de rest van de uitkeringen vertegenwoordigt die ze zou kunnen krijgen onder arbeiderscompensatie. Maar het belangrijkste is dat de verzekeringsmaatschappij ermee instemde om alle toekomstige medische zorg voor beide knieën te betalen, wat vooral van vitaal belang is omdat de chirurg haar vrijwel verzekerde dat ze waarschijnlijk ten minste een van hen zal moeten vervangen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *