Opublikowano Dodaj komentarz

Najzimniejsze miejsce we Wszechświecie?

Ten obraz z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a NASA/ESA przedstawia młodą mgławicę planetarną znaną jako Mgławica Bumerang. Znajduje się ona w gwiazdozbiorze Centaura, 5000 lat świetlnych od Ziemi. Mgławice planetarne tworzą się wokół jasnej, centralnej gwiazdy, gdy ta wydala gaz w ostatnich etapach swojego życia.

Mgławica Bumerang jest jednym z osobliwych miejsc we Wszechświecie. W 1995 roku, używając 15-metrowego szwedzkiego teleskopu ESO Submillimetre Telescope w Chile, astronomowie Sahai i Nyman ujawnili, że jest to najzimniejsze miejsce we Wszechświecie, jakie do tej pory znaleziono. Z temperaturą -272°C jest tylko o jeden stopień cieplejsza od zera absolutnego (najniższej granicy dla wszystkich temperatur). Nawet blask tła z Wielkiego Wybuchu o temperaturze -270°C jest cieplejszy niż ta mgławica. Jest to jedyny znaleziony do tej pory obiekt, który ma temperaturę niższą niż promieniowanie tła.

Keith Taylor i Mike Scarrott nazwali ją Mgławicą Bumerang w 1980 roku po zaobserwowaniu jej przez duży naziemny teleskop w Australii. Nie mogąc dostrzec szczegółów, które tylko Hubble może ujawnić, astronomowie dostrzegli jedynie lekką asymetrię w płatach mgławicy, sugerującą zakrzywiony kształt przypominający bumerang. Wysokorozdzielcze zdjęcia Hubble’a wskazują, że lepszą nazwą byłaby być może Mgławica „Krawat”.

Hubble wykonał to zdjęcie w 1998 roku. Pokazuje ono słabe łuki i widmowe włókna osadzone w rozproszonym gazie gładkich płatów mgławicy w kształcie muszki. Rozproszony kształt muszki tej mgławicy sprawia, że różni się ona od innych obserwowanych mgławic planetarnych, które zazwyczaj mają płaty wyglądające bardziej jak „bąbelki” wydmuchiwane w gazie. Jednak Mgławica Bumerang jest tak młoda, że mogła nie zdążyć rozwinąć takich struktur. Dlaczego mgławice planetarne mają tak wiele różnych kształtów, wciąż pozostaje tajemnicą.

Ogólny kształt Bumeranga wydaje się być stworzony przez bardzo silny wiatr o prędkości 500 000 kilometrów na godzinę zdmuchujący ultrazimny gaz z dala od umierającej gwiazdy centralnej. Gwiazda traciła aż jedną tysięczną masy Słońca materiału rocznie przez 1500 lat. Jest to 10-100 razy więcej niż w innych podobnych obiektach. Gwałtowna ekspansja mgławicy pozwoliła jej stać się najzimniejszym znanym regionem we Wszechświecie.

Obraz był naświetlany przez 1000 sekund przez zielono-żółty filtr. Światło na obrazie pochodzi od światła gwiazdy centralnej odbitego przez cząsteczki pyłu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *